مقدمه

تغییراتی که پیشرفت تکنولوژی و ماشین شدن در نحوه زندگی انسانها به وجود آورد موجب گردید که از تحرک آنها کاسته شده و فرصت کافی برای انجام فعالیتهای طولانی مدت و در فضاهای دور دست نداشته باشند ، متخصصین تربیت بدنی و علوم ورزشی متوجه شدند . که باید از حداقل امکانات و وسایل موجود و با استفاده از هر موقعیتی امکان فعالیت بدنی را حتی با رشته‌های ورزشی ساده ولی متنوع برای اقشار مختلف مردمی فراهم نمایند، به زودی اغلب مراجعین از سالن‌های سرپوشیده بدنسازی در آوردند که بیشتر هدف آن تمرینات در بخش قدرتی بود ، این روند می‌توانست خطراتی را برای مراجعه‌کنندگان در پی داشته باشد. در سال 1970 دکتر کوپر[1] تمرینات هوازی را ارائه نمود م تعاقب آن رشته ورزشی ایروبیک[2] مختص